Whisky-entertainer verslingerd aan Schotland en whisky

Hij dacht altijd dat whisky een drankje was met alleen maar heel veel alcohol. Totdat hij ging proeven, en vooral ruiken, terwijl hij dertien jaar geleden aan het werk was achter de bar bij Old Coopers Hall. Toen merkte Henri Goossen dat er onder de doppen van de 64 whisky's van het Schotse restaurant in Zenderen een scala aan smaken en geuren schuilging. "Er ging een wereld voor me open. Een passie was geboren", zegt de docent aan het Stedelijk Lyceum in Enschede, die een groot deel van de week door het leven gaat als whisky-entertainer.

Sinds kort organiseert de Harbrinkhoeker bovendien reizen naar zijn favoriete Schotland.

"De weidsheid, de traditie, de mensen. Wat een prachtig land. Ik weet er inmiddels zo veel van, dat mensen of bedrijven mij kunnen inhuren als gids of bij mij een reis kunnen boeken. Mensen kunnen wandelen, lekker eten en jagen, maar ook vissen op zalm kan. Maar voor zo'n vergunning betaal je wel veel geld."

Er is maar weinig voor nodig om de 39-jarige Goossen aan de praat te krijgen over zijn passie. De rokerige geur van turf, de jodiumzweem, de zee, de highlands. Het komt allemaal terug in een slok Schotse single malt.

"Geen idee waar die passie vandaan komt", zegt hij zelf. "Ik ben opgegroeid in het buitengebied van Almelo, mijn ouders dronken geen whisky en ik dronk bier. Bier drink ik nog steeds als ik dorst heb en whisky als ik wil genieten. Als je whisky drinkt als je dorst hebt, dan heb je een probleem."

Mag hij in het dagelijks leven de Enschedese kinderen geschiedenis en Duits bijbrengen, 's avonds en in het weekeinde doceert hij over whisky.

"Bedrijven huren mij in en ik sta als whisky-entertainer in kroegen, zoals de Shamrock in Almelo, en ik werk nog veel samen met Gerard Kampkuiper, die toen Old Coopers Hall had. Nu doe ik bijvoorbeeld proeverijen in zijn zaken De Noordergraaf in Harbrinkhoek en Everloo in Rossum."

Maar het meest geniet Goossen nog steeds als hijzelf een glas van het Schotse goedje inschenkt. "Ik heb een speciaal glas van whiskykenner Michael Jackson. Nee, niet de zanger. Het is een glas met een ronde onderbuik en een dekseltje, daar komt de smaak goed in uit. Om tien uur 's avonds, de benen hoog en dan en mondje vol in het glas. Eventueel met een druppeltje water, maar ijs is uit den boze, dat helpt de whisky om zeep. Tja, dat is genieten van whisky."

[ terug ]